واکسیناسیون

واکسیناسیون در شرایط و گروه های خاص

واکسیناسیون به علت موادی که وارد بدن می کند ممکن است مشکلات موقت اعم از سر درد تب و یا … با توجه به نوع واکسن ایجاد نماید ، لذا بهتر است در زمان واکسیناسیون بدن در شرایط مطلوب باشد ، با این حال در ادامه شرایط واکسیناسیون را برای گروه های مختلف توضیح داده ایم ، در ادامه با سایت سیب دون همراه شوید.

واکسیناسیون هنگام تب و بیماری های خفیف

واکسیناسیون هنگام تب

بیماری های خفیف با یا بدون تب (مانند عفونت های خفیف دستگاه تنفسی فوقانی، عفونت گوش میانی، اسهال خفيف)، استفاده اخیر از آنتی بیوتیک ودوران نقاهت بیماری های حاد، مانع ایمن سازی و عاملی برای تاخیر آن نیست. اگر کودکی مبتلا به اسهال شدید باشد و هم زمان قطره فلج اطفال به او خورانده شود، باید یک نوبت اضافی واکسن با فاصله حداقل یک ماه دریافت نماید. و در صورت ابتلا فرد به بیماری حاد متوسط تا شدید (با یا بدون تب)، لازم است ایمن سازی تا زمان بهبودی حال عمومی به تعویق افتد.

واکسیناسیون نوزادان مبتلا به زردی

واکسیناسیون نوزادان مبتلا به زردی

واکسیناسیون شیرخوارانی که در نوزادی به هر علت دچار زردی شده اند، مطابق با برنامه جاری واکسیناسیون کشوری صورت می گیرد.

تبصره: در خصوص نوزادانی که به علت زردی تحت درمان با گاماگلوبین داخل وریدی قرار گرفته اند، فاصله تجویز واکسن های ویروسی زنده (بجز فلج اطفال خوراکی، تب زرد و روتاویروس) با گاماگلوبولین، حداقل ۸ ماه خواهد بود.

واکسیناسیون نوزادان نارس

واکسیناسیون نوزادان نارس

شروع برنامه ایمن سازی نوزادان نارس در صورت وضعیت بالینی تثبیت شده همانند سایر نوزادان است و نیازی به تعویق برنامه ایمن سازی یا کاهش مقدار واکسن نیست. وضعیت بالینی تثبیت شده در شیرخوار نارس به این معناست که وضعیت کلی شیر خوار و روند رشد وی رو به بهبود مستمر بوده و نیازی به انجام هیچ نوع اقدام درمانی برای بیماری عفونی ، بیماری متابولیک یا بیماریهای حاد کلیوی، قلبی عروقی، مغزی یا تنفسی ندارد.

واکسن هپاتیت ب بدون در نظر گرفتن شرایط بالینی نوزاد، ترجیحا هرچه سریع تر، لازم است تزریق شود. با توجه به اینکه نوزادان نارس با وزن تولد کمتر از ۲ کیلوگرم نیز چهار نوبت واکسن هپاتیت ب ( بدو تولد ، ۲، ۴ و ۶ ماهگی ) دریافت می نمایند ، به دز اضافه واکسن هپاتیت ب در یک ماهگی نیاز ندارند. و در صورتی که نوزاد نارس در سن ۲ ماهگی هنوز در بیمارستان بستری باشد، در صورت وضعیت بالینی تثبیت شده، ایمن سازی مطابق با برنامه جاری انجام می شود ولی توصیه می شود به جای واکسن خوراکی فلج اطفال از نوع تزریقی استفاده شود یا واکسن خوراکی فلج اطفال پس از ترخیص از بیمارستان تجویز شود.

نوزادان با وزن تولد کمتر از ۱۰۰۰ گرم که در بیمارستان بستری هستند، باید به مدت ۷۲ ساعت پس از ایمن سازی از نظر وقفه تنفسی (آپنه) وبرادی کاردی تحت نظر قرار گیرند. توصیه می شود به نوزادان نارس پس از رسیدن به سن ۶ ماهگی واکسن آنفلوانزا تزریق شود. توصیه می شود والدین، مراقبين و افراد در تماس خانگی با نوزادان نارس، واکسن آنفلوانزا دریافت نمایند.

واکسیناسیون نوزادان متولد شده از مادر مبتلا به هپاتیت ب

واکسیناسیون نوزادان

توصیه می شود در همه خانم های باردار، تست آنتی ژن هپاتیت ب به صورت غربالگری روتین برای تعیین نحوه ایمن سازی نوزادان انجام شود. و در صورتی که نوزاد از مادر هپاتیت مثبت متولد شده باشد، باید در اسرع وقت و ترجیحا طی ۱۲ ساعت اول پس از تولد، واکسن هپاتیت ب را در عضله یک ران و ایمونوگلوبولین اختصاصی هپاتیت ب را به مقدار( 0.5 میلی لیتر) در عضله ران دیگر دریافت کند. ادامه واکسیناسیون هپاتیت ب طبق برنامه واکسیناسیون کشوری انجام خواهد شد.

حداکثر مهلت دریافت ایمونوگلوبولین اختصاصی هپاتیت ب تا ۷ روز پس از تولد است. در صورتی که نوزاد از مادری با تاریخ تولد قبل از سال ۱۳۷۲ و یا با شرایط نامعلوم از نظر هپاتیت ب متولد شده باشد، باید در اسرع وقت و ترجیحا طی ۱۲ ساعت اول پس از تولد، واکسن هپاتیت ب به نوزاد تزریق شود و از مادر نمونه خون جهت بررسی ابتلا به هپاتیت ب گرفته شود.

اگر جواب ازمایش مادر مثبت بود، باید نوزاد در اسرع وقت و حداکثر طی ۷ روز اول پس از تولد، ایمونوگلوبولین اختصاصی هپاتیت ب را دریافت نماید. تمامی نوزادانی که از مادران هپاتیت مثبت متولد شده اند حتی در صورت دریافت واکسن هپاتیت ب و ایمونوگلوبولین اختصاصی هپاتیت ب ، باید از نظر وضعیت ابتلا به هپاتیت ب و ایمنی آن در بدن طی ماه های ۹ تا ۱۸ پس از تولد بررسی شوند.

واکسیناسیون کودکان با تشنج و ضایعات مغزی

واکسیناسیون کودکان

در شرایطی که کودک مبتلا به اختلالات عصبی مانند تشنج کنترل نشده، صرع مانند( اسپاسم شیرخوارگی) و بیماری های پیش رونده مغزی بوده و یا سابقه تشنجی که مورد ارزیابی قرار نگرفته، داشته باشد، تزریق واکسن حاوی سیاه سرفه باید تا زمان ارزیابی کامل اختلال عصبی، شروع درمان مناسب و پایدار شدن شرایط بیمار به تعویق بیفتد . وجود صرع کنترل شده به مدت سه ماه، فلج مغزی CP، تاخیر تکاملی در کودک و یا سابقه فامیلی تشنج یا اختلالات دیگر عصبی در خانواده، مانعی برای دریافت واکسن های حاوی سیاه سرفه نیست.

تب و تشنج ساده و حملات ریسه مانعی برای دریافت واکسن های حاوی سیاه سرفه نیست. در تمام مواردی که تزریق واکسن سیاه سرفه ممنوع است، باید واکسن های دیفتری، کزاز، هپاتیت ب و هموفیلوس آنفلوانزای تیپ ب طبق برنامه جاری واکسیناسیون کشوری تزریق شود.

واکسیناسیون کودکان دارای نقص سیستم ایمنی

در صورت امکان توصیه می شود قبل از شروع درمان های مهار کننده سیستم ایمنی (مانند شیمی درمانی، رادیوتراپی و داروهای مهار کننده سیستم ایمنی ) واکسیناسیون کودک طبق برنامه ایمن سازی کشوری کامل شود. واکسن های زنده باید حداقل ۴ هفته قبل از شروع درمان تجویز شوند و تجویز آن ها در فاصله زمانی کمتر از ۲ هفته از شروع درمان های مهارکننده سیستم ایمنی ممنوع است. واکسن های غیر فعال باید حداقل ۲ هفته قبل از شروع درمان تجویز شوند.

در کودکان مبتلا به نقایص سیستم ایمنی مانند کودکان مبتلا به بدخیمی، دریافت کنندگان پیوند و مبتلایان به بیماری های خود ایمنی، دریافت واکسن های باکتریال زنده (ب.ث.ژ) و واکسن های ویروسی زنده (MMR، فلج اطفال خوراکی و تب زرد) ممنوع است.

در کودکان مبتلا به بدخیمی که تحت شیمی درمانی و رادیوتراپی می باشند، با توجه به تضعیف پاسخ سیستم ایمنی بدن نسبت به واکسیناسیون در این دوران، توصیه می شود از ۱۴ روز قبل از شروع درمان تا ۳ ماه بعد از پایان درمان، از تزریق واکسن های غیر فعال (غیرزنده) نیز اجتناب شود.

کودکان مبتلا به بدخیمی نباید واکسن های ویروسی زنده را دریافت کنند. تنها در کودکان مبتلا به بدخیمی هایی مانند لوسمی و لنفوم که در دوران بهبودی بیماری هستند و حداقل ۳ ماه از پایان شیمی درمانی ایشان گذشته باشد، براساس شرایط بیمار و با نظر پزشک معالج می توان واکسن های MMR و آبله مرغان را تجویز نمود.

در کودکانی که قبل از درمان بدخیمی، طبق برنامه جاری واکسیناسیون کشوری، واکسن های مورد نیاز را دریافت کرده اند ، بعد از اتمام درمان نیازی به تکرار واکسن های دریافت شده نیست.

به طور استثناء کودکانی که تحت پیوند مغز استخوان قرار گرفته اند، باید بعد از پیوند مجددا تمام واکسن های قبلی را طبق برنامه جاری واکسیناسیون کشوری دریافت کنند.

در کودکانی که پردنیزون با دز بالا (بیش از ۲ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن یا بیش از ۲۰ میلی گرم در روز برای کودکان با وزن بیش از ۱۰ کیلوگرم) ویا معادل آن و به مدت طولانی (۱۴ روز یا بیشتر به صورت روزانه مصرف می کنند)، باید حداقل تا یک ماه پس از اتمام دوره درمان از تجویز واکسن های ویروسی زنده (MMR ، فلج اطفال خوراکی و تب زرد) اجتناب کرد.

در موارد مصرف پردنیزون با دز بالا (بیش از ۲ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن یا بیش از ۲۰ میلی گرم در روز برای کودکان با وزن بیش از ۱۰ کیلوگرم) ویا معادل آن به صورت روزانه یا یک روز در میان برای مدت کمتر از ۱۴ روز ، بلافاصله پس از خاتمه درمان می توان واکسن های ویروسی زنده را تجویز کرد.

در موارد درمان با پردنیزون با دز پایین (کمتر از ۲ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن یا کمتر از ۲۰ میلی گرم برای کودکان با وزن بیش از ۱۰ کیلوگرم) و یا معادل آن به صورت روزانه یا یک روز در میان، دریافت واکسن های ویروسی زنده بلامانع است.

در صورت مصرف کورتیکوستروئید ها به صورت قطره چشمی، پماد موضعی، اسپری استنشاقی و تزریقات داخل مفصل و داخل تاندون، دریافت واکسن های ویروسی زنده بلامانع است. در صورت مصرف کورتیکوستروئید ها با دز نگهدارنده فیزیولوژیک، دریافت واکسن های ویروسی زنده بلامانع است. واکسیناسیون افراد خانواده و افرادی که در تماس نزدیک با بیماران دارای نقایص سیستم ایمنی هستند، مطابق با برنامه جاری واکسیناسیون کشوری خواهد بود. با این تفاوت که این افراد در صورت واجد شرایط بودن باید به جای واکسن خوراکی فلج اطفال، واکسن تزریقی فلج اطفال دریافت کنند.

واکسیناسیون کودکان مبتلا به سوء تغذیه باید بر اساس برنامه کشوری واکسیناسیون انجام شود.

واکسیناسیون افراد در تماس خانگی با مبتلایان به نقص ایمنی

تجویز کلیه واکسن های زنده (به استثنای واکسن خوراکی فلج اطفال) در این افراد بلامانع است.در صورت تجویز نادرست واکسن خوراکی فلج اطفال، رعایت بهداشت دست ها و اجتناب از تماس نزدیک از جمله تعویض پوشک کودک واکسینه شده توسط فرد مبتلا به نقص ایمنی برای ۶-۴ هفته توصیه می شود. تزریق سالیانه واکسن غیر فعال فصلی آنفلوانزا از سن ۶ ماهگی به بعد در کلیه افراد در تماس خانگی با مبتلایان به نقص ایمنی اولیه یا ثانویه توصیه می شود.

واکسیناسیون کودکان متولد شده از مادران HIV مثبت

واکسیناسیون کودکان
  • در نوزادان متولد شده از مادران HIV مثبت، واکسن های هپاتیت ب، پنج گانه و سه گانه مطابق برنامه جاری ایمن سازی تجویز می شود. . در صورت ممنوعیت واکسن سه گانه براساس دستورالعمل کشوری، در کودکان HIV مثبت (با یا بدون علامت بیماری ایدز)، واکسن دوگانه خردسالان مطابق برنامه جاری ایمن سازی تجویز می شود.
  • در صورت دسترسی، توصیه می شود کودکان با عفونت HIV یا بیماری ایدز، ۳ دز واکسن کنژوگه پنوموکوک و ۲ دز واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوک را دریافت نمایند. حداقل سن هنگام تزریق واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوک ۲ سال است و پس از ۵ سال باید مجددا یک نوبت دیگر تکرار شود. در صورتی که قبلا واکسن کنژوگه پنوموکوک دریافت شده باشد، فاصله آخرین نوبت واکسن کنژوگه پنوموکوک با واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوک، حداقل ۸ هفته است.
  • در صورت دسترسی، توصیه می شود کودکان با عفونت HIV یا بیماری ایدز، واکسن مننگو کوک کنژوگه ۴ ظرفیتی را در سن ۲ سالگی دریافت نمایند. دز دوم واکسن به فاصله حداقل ۸ هفته تزریق می شود. در صورت تجویز واکسن مننگو کوک توصیه می شود واکسیناسیون مننگوکوک با فاصله حداقل یک ماه پس از اتمام واکسیناسیون با واکسن پنوموکوک کنژوگه انجام شود.
  • تزریق سالیانه واکسن آنفلوانزا به کودکان با عفونت HIV یا بیماری ایدز مطابق راهنمای جاری ایمن سازی توصیه می شود.
  • تجویز واکسن خوراکی فلج اطفال در کودکان مبتلا به عفونت HIV فاقد علامت بلامانع است ولی در کودکان مبتلا به عفونت HIV با علامت یا CD4 پایین (CD4 کمتر از ۲۰۰ در سن ۵ سال و بالاتر، یا CD4 کمتر از ۱۵ درصد در سن زیر ۵ سال) ممنوع بوده و باید فلج اطفال تزریقی تجویز شود. کودکان HIV مثبت فاقد علامت بالینی یا با نقص ایمنی خفیف و متوسط (CD4 بیشتر یا مساوی ۲۰۰ در سن ۵ سال و بالاتر، یا CD4 بیشتر یا مساوی ۱۵ درصد در سن زیر ۵ سال) می توانند واکسن سرخک سرخجه واوریون (MMR )را دریافت نمایند. در صورت سرکوب شدید سیستم ایمنی، MMR ممنوع است.
  • کلیه کودکان با عفونت HIV در صورتی که در معرض بیماری سرخک قرار گیرند، بدون توجه به وضعیت ایمن سازی باید ایمونوگلوبولین دریافت کنند.
  • در افراد با نقص ایمنی غیرشدید، ایمونوگلوبولین عضلانی به میزان نیم میلی لیتر به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن (حداکثر ۱۵ میلی لیتر) تجویز می شود. افراد با نقص ایمنی شدید باید ایمونوگلوبولین وریدی به میزان ۴۰۰ میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن دریافت نمایند. کودکانی که طی دو هفته قبل از تماس، ایمونوگلوبولین وریدی دریافت کرده اند، به ایمونوگلوبولین اضافی نیاز ندارند.
  • در صورت دسترسی، توصیه می شود کودکان HIV مثبت فاقد علامت بالینی یا با نقص ایمنی خفیف و متوسط (CD4 بیشتر یا مساوی ۲۰۰ در سن ۵ سال و بالاتر یا CD4 بیشتر یا مساوی ۱۵ درصد در سن زیر ۵ سال) واکسن آبله مرغان دریافت نمایند. در صورت سرکوب شدید سیستم ایمنی، تزریق واکسن آبله مرغان ممنوع است.
  • تلقیح واکسن ب.ث.ژ در کودک مبتلا به عفونت HIV با و یا بدون علامت ممنوع است. اگر مادر HIV مثبت بوده و شیر خوار علائم عفونت احتمالی HIV را داشته باشد، تلقیح واکسن ب.ث.ژ باید تا زمان مشخص شدن وضعیت عفونت شیرخوار به تعویق افتد. اگر نوزاد متولد شده از مادر با وضعیت HIV مثبت فاقد علامت بوده و امکانات تشخیصی و پیگیری مطمئنی وجود نداشته باشد، براساس میزان خطر انتقال به نوزاد تصمیم گیری می شود و اگر درمان به موقع و منظم در بارداری شروع شده و نوزاد از طریق سزارین متولد شده است ، خطر انتقال کم بوده و واکسن ب.ث.ژ در بدو تولد تلقیح می شود. و اگر درمان به موقع و منظم در بارداری انجام نشده یا نوزاد از طريق زایمان طبیعی متولد شده است، خطر انتقال بالا بوده و تلقیح واکسن ب.ث.ژ باید تا زمان مشخص شدن وضعیت عفونت شیرخوار به تعویق افتد.
  • در نوزادان متولد شده از مادران با وضعیت نامعلوم HIV ، واکسن ب.ث.ژ قابل تزریق است.

واکسیناسیون دریافت کنندگان خون و فرآورده های خونی

  • واکسیناسیون افرادی که تزریق مکرر خون دارند (مانند بیماران مبتلا به تالاسمی) مطابق برنامه جاری واکسیناسیون کشوری انجام می شود. و در صورت تزریق گاماگلوبولین عضلانی، فاصله تجویز واکسن های ویروسی زنده ضعیف شده (بجز فلج اطفال خوراکی، روتاویروس و تب زرد) با گاماگلوبولین، حداقل ۳ ماه خواهد بود. و در صورت تزریق خون و فرآورده های خونی، فاصله تجویز واکسن های ویروسی زنده (بجز فلج اطفال خوراکی، تب زرد و روتاویروس) با گلبول قرمز فشرده ۵ ماه، با خون کامل ۶ ماه و با پلاکت ۷ ماه خواهد بود.
  • واکسیناسیون افرادی که گلبول قرمز شسته شده دریافت کرده اند، مطابق با برنامه جاری واکسیناسیون کشوری انجام می شود. و در صورت دریافت گاماگلوبولین عضلانی، وریدی و یا فرآورده های خونی طی 14 روز بعد از تجویز واکسن های ویروسی زنده (بجز فلج اطفال خوراکی، تب زرد و روتاویروس)، باید پس از گذشت حداقل فاصله زمانی عنوان شده در بالا، واکسن های فوق تکرار شود.

واکسیناسیون افراد پیوند اعضا

واکسیناسیون افراد پیوند اعضا
  • توصیه می شود کودکان و بزرگسالانی که کاندید دریافت پیوند اعضا هستند، حداقل تا ۲ هفته قبل از پیوند، واکسن های مورد نیاز را دریافت کنند، زیرا داروهای جلوگیری کننده از پس زدن پیوند که پس از دریافت عضو پیوندی به بیمار داده می شود، باعث کاهش پاسخ سیستم ایمنی بدن به واکسن ها می شود.
  • واکسن های ویروسی زنده (مانند MMR و آبله مرغان باید حداقل تا یک ماه قبل از پیوند، تجویز شوند. تجویز واکسن خوراکی فلج اطفال برای دریافت کنندگان عضو پیوندی و افراد در تماس خانگی ایشان ممنوعیت دارد. در صورت نیاز می توان به جای واکسن خوراکی فلج اطفال از واکسن تزریقی فلج اطفال استفاده نمود.
  • در صورت نیاز و با توجه به شرایط می توان بعد از پیوند، واکسن های سه گانه، هموفیلوس آنفلوانزای تیپ ب، پنج گانه، هپاتیت ب، آنفلوانزا، پنوموکوک و منگو کوک را برای بیمار تجویز کرد. ولی با توجه به کاهش پاسخ ایمنی بدن در ماه های نخست بعد از پیوند، توصیه می شود تجویز این واکسن ها تا ۶ ماه بعد از پیوند به تعویق بیفتد.
  • تصمیم در مورد واکسن های ویروسی زنده براساس شرایط بیمار و دز داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی با رعایت حداقل فاصله ۶ ماه برعهده پزشک معالج می باشد.
  • یک نوبت واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوک حداقل ۱۲ ماه پس از پیوند، برای افزایش ایمنی توصیه می شود. حداقل فاصله بین دریافت واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوک با آخرین دز واکسن کنژوگه پنوموکوک، ۸ هفته است.حداقل سن هنگام دریافت واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوک، دو سالاست.

واکسیناسیون دریافت کنندگان پیوند مغز استخوان

پیوند مغز استخوان
  • با توجه به لزوم تکرار ایمن سازی پس از دریافت پیوند مغز استخوان بدون GVHD (واکنش پیوند به بدن میزبان است که با علائم پوستی و گوارشی وکبدی مشخص می شود) باید واکسن های دوگانه، سه گانه، هموفیلوس آنفلوانزای تیپ ب، MMR، هپاتیت ب، آنفلوانزا، آبله مرغان، فلج اطفال تزریقی و پنوموکوک برای بیمار تزریق شود. حداقل فاصله تزریق واکسن های دوگانه، سه گانه، هموفیلوس آنفلوانزای تیپ ب، هپاتیت ب، فلج اطفال تزریقی و پنوموکوک کنژوگه از زمان پیوند، ۱۲-۶ ماه است.
  • حداقل فاصله تزریق واکسن های آبله مرغان و MMR از زمان پیوند، 24ماه است. حداقل فاصله تزریق برای واکسن آنفلوانزا از زمان پیوند، ۶-۴ ماه و برای واکسن پنوموکوک پلی ساکاریدی، ۱۲ ماه است. تلقیح ب.ث.ژ و هم چنین دریافت واکسن خوراکی فلج اطفال در دریافت کنندگان پیوند مغز استخوان ممنوع است.
  • اگر فردی در طی سال اول بعد از پیوند، هر گونه زخم مستعد به کزاز داشته باشد، صرف نظر از وضعیت واکسیناسیون ، باید سرم ضد کزاز تتابولین دریافت نماید. درسن زیر ۹ سال دو دز و در سن ۹ سال و بالاتر یک دز واکسن MMR تجویز می شود. با توجه به این که حداقل فاصله دریافت واکسن MMR از پیوند ۲ سال است، اگر فردی در طی ۲ سال بعد از پیوند مغز استخوان در معرض بیماری سرخک قرار گیرد، باید ایمونوگلوبولین دریافت نماید. علیرغم دریافت سه نوبت واکسن کنژوگه پنوموکوک دریافت یک نوبت واکسن پلی ساکاریدی پنوموک به فاصله حداقل 12 ماه پس از پیوند توصیه می شود. حداقل فاصله بین دریافت واکسن پنوموکوک کونژوگه با پنوموکوک پلی ساکاریدی 8 ماه است. حداقل سن هنگام دریافت واکسن پنوموکوک پلی ساکاریدی 2 سال است.

واکسیناسیون زنان باردار و شیرده

واکسیناسیون زنان باردار
  • تجویز کلیه واکسن های ویروسی زنده در دوران بارداری ممنوع است. ولی درشرایط خاص و همه گیری ها طبق توصیه وزارت بهداشت اقدام می گردد.
  • در صورتی که فواید واکسن ویروسی زنده بر مضرات احتمالی آن ارجح باشد، طبق نظر مرکز مدیریت بیماری های واگیر می توان نسبت به ایمن سازی زنان بارداربا واکسن های ویروسی زنده اقدام نمود.
  • به خانم هایی که در فصل شیوع آنفلوانزا باردار هستند، توصیه می شود واکسن غیر فعال آنفلوانزا فصلی را دریافت نمایند.
  • به علت خطر ابتلا به سرخجه در دوران بارداری و سندرم سرخجه مادرزادی،توصیه میشود در خانم هایی که قصد باردار شدن دارند و سابقه دریافت واکسن سرخجه، MMR و یا MR را ذکر نمی کنند، عیارآنتی بادی ضد سرخجه ارزیابی شود و در صورت پایین بودن، واکسن سرخچه تجویز شود. بعد از تزریق واکسن، باید تا حداقل یک ماه از بارداری اجتناب شود. تزریق نابجای این واکسن در دوران بارداری دلیلی بر سقط درمانی نیست.
  • انجام تست بارداری قبل از تزریق واکسن های ویروسی زنده ضرورت ندارد.
  • تجویز کلیه واکسن ها اعم از زنده و غیر زنده، به کودکانی که در تماس خانگی با خانم های باردار هستند، بلامانع است.
  • به منظور پیشگیری از ابتلا مادر و نوزاد به کزاز، علاوه بر رعایت شرایط زایمان بهداشتی، واکسیناسیون زنان در سنین باروری و زنان باردار باید طبق جدول زیر ایمن سازی زنان باردار انجام گیرد.
  • تجویز کلیه واکسن های ویروسی زنده (بجز واکسن تب زرد) و واکسن های غیر فعال و غیر زنده به خانم ها در دوران شیردهی و هم چنین کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند، بلامانع است.
  • از تزریق واکسن تب زرد به زنان شیرده باید خودداری شود ولی در صورت لزوم مسافرت خانم های شیرده به مناطقی که تب زرد در آنها بومی می باشد، تزریق واکسن بلامانع است.

واکسیناسیون و ایمن سازی در افراد مبتلا به هموفیلی و اختلالات خونریزی دهنده

افراد مبتلا به هموفیلی

در این افراد اقدامات زیر باید هنگام تزریق عضلانی واکسن ها رعایت شود:

  • استفاده از یک سوزن نازک (شماره ۲۳ یا نازک تر)
  • تحت فشار قرار دادن مداوم محل تزریق (بدون مالش حداقل به مدت دو دقیقه
  • هشدار به همراهان بیمار از نظر احتمال بروز هماتوم در محل تزریق
  • رفع درد یا تب کودک با استامینوفن (از مصرف آسپرین و ضد التهاب های غیراستروئیدی مثل بروفن یا ناپروکسن به دلیل خطر بروز خونریزی باید اجتناب شود. .
  • در بیماران با هموفیلی شدید (سطح فاکتور انعقادی کمتر از ۱ درصد) که برای پیشگیری از خونریزی تحت درمان منظم با فاکتورهای انعقادی هستند، توصیه می شود واکسن طی ۲۴ ساعت بعد از دریافت فاکتورتزریق گردد.
  • در افراد با هموفیلی شدید، در صورت عدم دسترسی به فاکتور و شرایط خاص و اضطراری مانند فرو رفتن سوزن در دست می توان واکسن هپاتیت ب را زیر جلدی تزریق کرد.

واکسیناسیون افراد فاقد طحال

افرادی که بدنبال طحال برداری و یا نبودن مادرزادی طحال، فاقد طحال هستند و یا دچار نقص عملکرد طحال می باشند (مثل مبتلایان به کم خونی داسی شکل)، در خطر ابتلا به عفونت های ناشی از بعضی باکتری ها به خصوص پنوموکوک، مننگوکوک و هموفیلوس آنفلوانزای تیپ ب هستند.

لذا واکسیناسیون علیه این عفونت ها لازم است. واکسیناسیون باید حداقل دو هفته قبل از طحال برداری کامل شود. . در صورتی که قبل از طحال برداری فرد واکسینه نشده باشد (مانند موارد نیازمند به طحال برداری اضطراری و فوری)، واکسیناسیون باید حداقل دو هفته پس از طحال برداری شروع شود. در این افراد دریافت سالیانه واکسن غیر فعال فصلی آنفلوانزا ضرورت دارد. سایر واکسن ها مطابق برنامه جاری ایمن سازی تجویز می شود.

واکسیناسیون واکسیناسیون پرسنل بهداشتی و درمانی

واکسیناسیون پرسنل بهداشتی

توصیه می شود پرسنل شاغل در مراکز درمانی بستری و سرپایی شامل پزشکان، پرستاران، ماماها، بهیاران، کمک بهیاران، واکسیناتورها، دندانپزشکان ، کمک دندانپزشکان، کارشناسان و تکنسین های آزمایشگاه های تشخیص طبی، نظافت چیان واحدهای بهداشتی درمانی و آزمایشگاه های تشخیصی، دانش آموزان بهورزی، دانشجویان پزشکی ، دندانپزشکی، پرستاری و مامایی، مراقبین بهداشتی در مدارس، مراقبین خانه های سالمندان و پرسنل اورژانس برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های قابل پیشگیری با واکسن ، واکسن های آنفلوانزای فصلی و هپاتیت ب و MMR را دریافت نمایند.

لازم به ذکر است که این افراد باید در هنگام شروع به کار از نظر واکسن هایی که تاکنون دریافت کرده اند، بررسی شوند، واکسن های مورد نیاز را دریافت نمایند و پس از آن نیز از نظر تکمیل و دریافت کامل واکسن های لازم، پیگیری شوند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن