مادر و کودک

روش های بهداشتی تسکین درد نوزاد نارس

درد نوزاد نارس معمولا از نوزادان کامل بیشتر می باشد به دلیل اینکه هنوز به صورت کامل رشد نکرده اند. به همین دلیل باید به سرعت درد نوزادان نارس را کنترل نمود.

نوزدان نارس نمی توانند درد خود را بیان کنند و در نتیجه در شناسایی، ارزیابی و مدیریت درد خود به دیگران وابسته می باشند. همه نوزادان حداقل یک پوسیجر( اقدام درمانی مراقبتی دردناک) را در طول چند روز اول زندگی خود تحمل می کنند. (غربالگری نوزادان و نمونه گیری از پاشنه پا ). در نوزاد بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان (NICU) احتمال تجربه درد بیشتر است

روش های غیر دارویی کاهش درد نوزاد نارس

روش های غیر دارویی کاهش درد نوزاد نارس

درمان های غیر دارویی بسیار کاربردی هستند که می تواند کمک زیادی به نوزاد نارس کرده و شکل گیری بدن او را تسریع بخشد

تغذیه با شیر مادر

تغذیه با شیر مادر در نوزادانی که تا حد امکان از نظر پزشکی ثبات دارند، در طول خون گیری از پاشنه پا، تزریق عضلانی یا خون گیری وریدی، به طور موثر درد را کاهش می دهد. برای اینکه تغذیه با شیر مادر به عنوان یک فرصت مدیریت درد باشد، نوزاد باید مدت حداقل 5 دقیقه قبل از پروسیجر( اقدام درمانی دردناک) یک شیردهی موثر، با مکیدن پایدار و بلع داشته باشد. شیردهی موثر در طول یک پروسیجر درد خون گیری از پاشنه پا را در نوزادان به طور موثر بیش از قنداق کردن کاهش می دهد.

مراقبت پوست با پوست (مراقبت آغوشی)

مراقبت پوست با پوست (کانگورویی) یا مراقبت آغوشی نوزاد پاسخ های درد را در نوزادان رسیده و نارس کاهش می دهد و بهبودی آنها را پس از اتمام موقعیت های دردناک تسریع می کند. پدران نیز برای مشارکت در مدیریت درد نوزاد خود می توانند مشارکت نمایند. مراقبت کانگورویی باید 10-15 دقیقه قبل از هر پروسیجر دردناک شروع شود تا اطمینان حاصل گردد که والدین و نوزاد کاملا آرام و راحت می باشند و در طی انجام پروسیجر به بعد از آن ادامه یابد. مراقبت آغوشی به طور قابل توجه پاسخ های درد حاد نوزادان نارس را کاهش می دهد.

محلول های شیرین

سوکروز برای کاهش درد نوزاد نارس در هنگام اقدام مراقبتی دردناک (پروسیجر)، در نوزادان ایمن و موثر است. گلوکز خوراکی و یا سایر محلول های شیرین نیز درد حاد را در نوزادان در طول پروسیجرهای جزئی کاهش می دهد.

مکیدن غیر مغذی

مکیدن غير مغذی (پستانک) به نوزادان کمک کرده و درد حاد پروسیجر را در مقایسه با گروه بدون درمان کاهش می دهد. تسکین درد در نوزادانی که هم سوکروز و هم پستانک دریافت می کنند بیشتر است.

قنداق کردن (وضعیت آشیانه ای)

قنداق کردن با پتو به دنبال یک پروسیجر دردناک، ممكن است به کاهش درد و استرس رفتاری و فیزیولوژیک در نوزاد نارس کمک کند.

تحریک چند حسی( اشباع حسی )

این روش شامل ارتباط چشمی با نوزاد، ماساژ صورت و پشت نوزاد، صحبت با نوزاد به آرامی، دادن سوکروز خوراکی، و اجازه دادن به نوزاد جهت بوییدن بوی بدن والدین می باشد. تحریک چند حسی، متشكل از لمس آرام، محرک های چشایی، بویایی، شنوایی، بینایی می تواند برای تولید اشباع حسی در طول پروسیجردردناک مورد استفاده قرار گیرد. انتخاب روش های غیر دارویی مناسب در نوزاد بستگی به شرایط نوزاد، توانایی مکیدن، حضور مادر یا والدین و در دسترس بودن سایر روش های تسکین درد دارد.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن