مادر و کودک

نکات کلیدی تغذیه نوزاد نارس که حتما باید بدانید

تغذیه نوزاد نارس کمی با نوزادانی که به طور طبیعی به دنیا آمده اند و تکامل کامل یافته اند متفاوت است ، به این صورت که باید تغذیه نوزادان نارس به گونه ای باشد که رشد نوزاد همانند رشد داخل رحمی انجام گیرد. در ادامه با سایت سیب دون همراه باشید.

  • هدف از تغذیه نوزاد نارس، رشد نوزاد با همان روند داخل رحمی است. البته رشد جنین در داخل رحم یكنواخت نمی باشد و میزان رشد درطول بارداری تغییر می کند، به طوری که از هفته 37 بارداری، وزن گیری روزانه به حداکثر خود، یعنی حدود 35 گرم در روز میرسد.
  • در نوزادان نارس، رفلکس مکیدن از هفته 23 داخل رحمی و حتی قبل از آن وجود دارد، اما هماهنگی بین مکیدن و بلعیدن تقریبا در 34 هفتگی برقرار می شود.
  • نیازهای تغذیه نوزاد نارس با نوزادان رسیده تفاوت دارد؛ به طوری که به انرژی و پروتئین بیشتری نیاز دارند و هضم و جذب چربی ها در آنها کامل نیست. نیاز به سدیم، کلسیم، فسفر، آهن و برخی ویتامین ها در آنها بیشتر است.
  • تركيب شير مادر نوزاد نارس متناسب با نیاز این نوزادان است و تا حدود زیادی نیازهای ویژه آنها را فراهم می کند. برای نوزادان نارس شیر مادر خودشان بهترین تغذیه است.
  • عوامل ایمنی بخش در شیرمادر نوزاد نارس بیشتر است و عملکرد سیستم ایمنی شیرخواران نارس را بهبود می بخشد و تماس پوست با پوست مادر و شيرخوار غلظت آنتی بادیهای شیرمادر را تحت تأثیر قرار می دهد. این قدرت و لطف خداوندی است که شیر مادر نوزاد نارس را با این کیفیت خاص بهترین تغذیه برای او قرار داده است.
  • بهتر است چرخه خواب و بیداری نوزاد به جهت تغذیه بی نظم نشود و بین مراقبت ها انجام شود و بیش از سه تا چهار ساعت فاصله نداشته باشد. برای اطمینان از فواصل تغذيه ( با توجه به سن، وزن و شرایط نوزاد با پزشک مشورت شود.
  • باوجود فواید فراوان تغذیه نوزاد نارس با شیر مادر، ممكن است شیر مادر تمام نیازهای تغذیه ای این نوزادان به ویژه نوزادانی که هنگام تولد، وزنی کمتر از ۱۵۰۰ گرم دارند را تأمین نکند پس لازم است از مغذی کننده های شیر مادر برای نوزادان زیر ۲۰۰۰ گرم استفاده شود. تغذیه با شیر مادر در نوزادان رسیده و نارس با سن داخل رحمی بیش از ۳۲ هفته را در صورت مناسب بودن وضعیت بالینی مادر و نوزاد بعد از تولد از پستان مادر باید شروع کرد و برحسب تقاضای شیرخوار ادامه داد..
تغذیه نوزاد نارس
  • در نوزاد با سن بارداری کمتر از ۳۲ هفته، شروع تغذیه با شیر دوشیده شده مادر ترجيحا از طريق وسيله کمکی شیردهی یا فنجان یا قاشق یا لوله معده برحسب سن داخل رحمی و تحمل شیرخوار انجام شود.
تغذیه نوزاد نارس در بارداری کم
  • در صورت نیاز به استفاده از لوله معده در نوزادان زیر ۲۰۰۰ گرم از لوله دهانی- معدی و برای بیش از ۲۰۰۰ گرم از لوله بینی – معدی استفاده می شود.
  • بهترین وضعیت نوزاد نارس بعد از اتمام تغذیه، به حالت خوابیده به شکم یا به پهلوی راست است. هنگامی که نوزاد نارس، بیش از ۱۰۰ میلی لیتر شیر مادر را به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز تحمل کرد، مغذی کننده شیر مادر را باید شروع کرد و توصیه می شود آن را تا زمانی که نوزاد تمام وعده های شیر خود را از طریق پستان مادر دریافت می کند یا به وزن ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ گرم می رسد، ادامه داد .
وضعیت تغذیه نوزاد نارس
  • اگر نوزاد کمتر از ۱۲۰۰ گرم وزن دارد و یا سن حاملگی او ۳۰ هفته است، معمولا نمیتواند یا نباید از راه دهان تغذیه شود ولی ممکن است در حین مراقبت آغوشی به سمت پستان برود. در این حالت مادر نمی تواند از راه بستان به او شیر بدهد ولی می تواند به او اجازه دهد که انگشت تمیز مادر و یا پستان دوشیده شده او را بمکد. این کار سبب تقویت مکیدن، انتقال محبت و افزایش میزان شیر مادر خواهد شد. در این سن و وزن ، تغذیه نوزاد نارس از راه لوله معده در همان وضعیت مراقبت آغوشی صورت می گیرد.
نحوه تغذیه نوزاد نارس
  • در حين تغذيه و در ساعاتی که مراقبت آغوشی برای نوزاد انجام می گیرد ، بهتر است او را در وضعیت شیب دارتری (حدود ۶۰ درجه) قرار داد تا که شیر در معده نوزاد حدود یک ساعت تا یک ساعت و نیم بماند و برگشت شير نداشته باشد. سپس می توان نوزاد را بیشتر به حالت افقی در آورد
  • اگر نوزاد کمی بزرگتر باشد یعنی وزن ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ گرم داشته و یا سن حاملگی او بین ۳۰ و ۳۲ هفته باشد: اگرچه قسمت عمده تغذيه او از راه لوله معده صورت میگیرد ولی این نوزادان می توانند یک یا دو بار در روز بخشی از شیر را با قاشق و یا با فنجان کوچک دریافت کنند. در صورتی که نوزاد به خوبی از فنجان تغذيه شود مقدار تغذیه از راه لوله کاهش می یابد. البته در این صورت باید نوزاد را از حالت مراقبت آغوشی خارج کرد و او را در یک پتوی گرم پیچید و بعد از تغذیه دوباره به حالت مراقبت آغوشی برگرداند.
  • روش دیگر، چکاندن قطره قطره شیر پستان به صورت دوشیدن مستقیم شیر به دهان نوزاد است که نیاز به قطع مراقبت آغوشی ندارد. هنگام انجام مراقبت آغوشی سعی شود نوزاد در وضعیت بدنی مناسب قرار گیرد.
  • اگر نوزاد در سن ۳۲ هفتگی بارداری و یا بیشتر بدنیا آمده و وزن تولد او بیش از ۱۵۰۰ گرم است، می توان در حین انجام مراقبت آغوشی، او را مستقیما از راه پستان تغذیه نمود ولی می توان برای اطمینان از تأمین نیازهای تغذیه نوزاد نارس ، شیر دوشیده مادر توسط فنجان و یا لوله معده به او داده شود. معمولا شیر خوردن نوزاد، چرخه مکث و مكیدن دارد به طوری که در ابتدا مکيدن ها کمتر ولی مکث های طولانی تر دارد. بتدریج که نوزاد رشد می کند، به تعداد مکیدن های او اضافه و زمان مکث کردن های او کمتر میشود. به همین علت در ابتدای شروع تغذيه مستقیم از پستان، نباید او را سریع از سينه جدا کرد. گاهی شیر خوردن نوزاد از پستان ممکن است بیش از یک ساعت طول بکشد. به منظور پیشگیری از اتلاف انرژی و خستگی نوزاد و برای اطمینان از دریافت شیر کافی میتوان به طور متناوب او را با فنجان و پستان تغذیه کرد.
  • اگر سن نوزاد ۳۴ تا ۳۶ هفته بارداری و یا وزن تولد وی بیشتر از ۱۸۰۰ گرم است، اغلب میتواند به راحتی، مستقیم از پستان مادر شیر بخورد اما ممکن است گاهی نیاز به تغذیه نوزاد نارس با فنجان باشد.
  • عموما نوزادان بیشتر از ۳۲ هفته می توانند به میل خود از پستان مادر تغذیه شوند. نوزادان بیش از ۳۶ هفته حاملگی می توانند کاملا و به طور مستقیم و بر حسب میل و خواست خود از پستان مادر تغذیه شوند.
  • نکته مهم اینکه برای تداوم و افزایش تولید شیر در مادرانی که نوزادان نارس دارند باید به مادر کمک کرد.
  • دستگاه گوارش بعضی از نوزادان، آمادگی پذیرش تغذیه گوارشی را دارد اما برخی از آنان ممکن است تا هفته ها این آمادگی گوارشی رابه دست نیاورند . بیماریهایی از قبل آنتروکولیت نکروزانت و آنومالی های دستگاه گوارش از این دسته می باشند. این روش برای تغذیه نسبی و یا به عنوان تکمیل تغذیه دهانی استفاده می شود. معمولا از این روش برای تغذیه نوزاد نارس کوتاه مدت به کار گرفته می شود. در این روش از رگهای دست ها پاها و حتی سر نوزاد استفاده می شود.

وضعیت های شیردهی در تغذیه نوزاد نارس

شیردهی در تغذیه نوزاد نارس

بهترین وضعیت شیر خوردن برای نوزادان نارس وضعیت “زيربغلی ” و ” گهوارهای متقابل” است که پس از آموزش و کسب مهارت ، می توان آن را در طی مراقبت آغوشی انجام داد.

وضعیت زیر بغلي

در این وضعیت مادر نشسته و شیرخوار را به یک طرف یا به پشت بر روی بالش بین بازو و قفسه سینه خود قرار می دهد. پشت شیرخوار توسط ساعد مادر حمایت شده و کف دست مادر، قاعده سر (در نوزادان خیلی نارس پس سر نوزاد) و گردن و شانه های شیرخوار را حمایت می کند.

صورت شیرخوار رو به پستان مادر و پاهای او به طرف زیر بازو و پشت مادر است. در این روش مادر می تواند به منظور جلوگیری از فشار پستانش بر روی قفسه سینه و یا چانه شیرخوار، آن را با دست دیگرش نگه دارد. این وضعیت و وضعیت صحیح شیردهی را در مطلبی با همین عنوان منتشر کرده ایم که می توانید مطالعه نمایید.

وضعیت گهوارهای متقابل

در این روش مادر نشسته، شیرخوار به پهلو رو به مادر است. قاعده گردن و قسمت بالای شانه شیرخوار با کف دست طرف مقابل مادر حفاظت می شود و پشت شیرخوار را با ساعد همان دست حمایت می کند در این روش مادر می تواند با دست طرفی که از پستان خود به شیرخوار شیر می دهد بدون آن که دستش مابين خود و شیرخوار باشد، پستانش را نگه دارد.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

یک نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن